|
3
เมษายน 2547
เดินทางไป Ashikagashi -- Toshigi |
ตื่นมาวันนี้ซือไม่ได้ทำอะไรมากค่ะนอกจากเตรียมของใส่กระเป๋าเดินทางจากโตเกียวไปเยี่ยมเพื่อนคนญี่ปุ่นที่
Ashikagashi ในจังหวัด Toshigi ซึ่งอยู่ห่างจากโตเกียวไปทางตะวันตกประมาณ
70 กม.เดินทางโดยรถไฟ JR ธรรมดา ประมาณครื่งชั่วโมง แล้วเปลี่ยนไปนั่งรถไฟ
JR semi-express ไป Ashikaga ใช้เวลาประมาณ 102 นาที ต้องอาศัยถามทางตอนต่อรถ
ครั้งสุดท้ายนานพอสมควรค่ะ เพราะไม่มีตัวฮิรางานะตรงแผนที่ ชื่อสถานีและรถไฟให้อ่านเลย
แถมตัวเองก็ยังสับสนกับประเภทของรถไฟอีก (ถ้าขึ้นผิดล่ะยุ่งแน่ ไปยาวเลยค่ะ)
ครอบครัวที่ซือไปพักด้วยคือครอบครัว Yoshino ค่ะ บ้านนี้มีแม่เพื่อนซือ
ชื่อ เคอิจิ (Keiichi) หรือ เคนจัง และน้องสาวชื่อ อันริจัง (Anri
chan) ตอนที่ออกจากสถานี Koenji ก็ประมาณบ่ายโมง ถึง Ashikaga ตอน
4 โมงเย็นเศษๆ ครอบครัวโยชิโนะขับรถไปรับที่สถานีค่ะ ทุกคนน่ารัก ใจดี
เป็นกันเองกับผู้มาเยือนมากๆ เลย ตอนแรกแม่ของเคนจัง พาไปกินอาหารญี่ปุ่นที่โรงแรมเล็กๆ
แห่งหนึ่ง คาดว่าราคา 1 set อาจจะเหยียบ 2,000 เยน ได้ค่ะ เพราะมีซาชิมิ
และ เทมปุระ อย่างดีด้วย อร่อยกว่าการกินอาหารญี่ปุ่นที่เมืองไทยอีก
อาจเป็นเพราะความสดของอาหารด้วยมั้งคะ
หลังจากนั้นประมาณ 6 โมงเย็น คุณแม่ก็พาซือกับเคนจังไปส่งแถวๆ บ้าน
ซึ่งปลูกดอกซากุระไว้ริมคลองตลอดแนว ประดับโคมไฟเล็กๆ ตลอดทางเดินค่ะ
ตอนนั้นมืดแล้ว คนมาเดินซื้ออาหารที่ออกร้านกันคึกคักมาก ตั้งแต่พิซซ่าญี่ปุ่น
ทาโกะยากิ ดังโหงะ ยากิโซบะ ข้าวโพดปิ้ง ร้านขายสายไหม ไอติม ร้านเกมช้อนปลาทอง
มีเวทีขนาดย่อมๆ เขียนว่า さくら タイーンコンテスト ถามเคนจังก็บอกว่าเป็นงานประกวดการแสดงธรรมดานี่เองค่ะ
แต่ตอนท้ายๆ จะมีสาวๆ ใส่ชุดกิโมโนออกมากแข่งกันร้องเพลง ใต้ต้นซากุระ
ชาวบ้านในระแวกนั้นก็ออกมาตั้งโต๊ะล้อมวงกินข้าวสังสรรค์กันใต้แสงโคมไฟ
และกลีบดอกซากุระที่โปรยลงมาตลอดอากาศวันนี้น่าจะไม่เกิน 13องศาค่ะ
งานเทศกาลชมดอกซากุระจะมีจนถึงวันพรุ่งนี้คือวันที่ 4 แต่เห็นเคนจังบอกว่าฝนจะตก
งานก็อาจจะยกเลิกงานก็ได้ ภาพที่เห็นคืนนี้สวยมากจริงๆ ค่ะ ส่วนใหญ่จะเคยได้ยินแต่ว่า
คนญี่ปุ่นจะไปปิคนิค ชมซากุระกันตอนกลางวัน ในสวนสาธารณะแต่นี่เป็นตอนกลางวัน
ส่วนโรงเรียนประถมที่อยู่ใกล้ๆ กันนั้นปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ ก็เลยอนุญาตให้คนเอารถเข้าไปจอดได้ฟรีค่ะ
ออกมาจากตรงนี้ประมาณ 1 ทุ่มกว่า เคนจังพาไปเดินซุปเปอร์และร้าน 100
เยน ที่อยู่ใกล้ๆ กัน ร้าน 100 เยนนี้ เป็นที่ญี่ปุ่นนะคะ ของส่วนใหญ่ก็จะคุณภาพค่อนข้างดี
บางอย่าง ถ้าเทียบกับซื้อเซเว่น เมืองไทยแล้วอาจจะดีและถูกกว่าด้วย
บางร้านจะเขียนเลยว่า 百円 館 (ร้าน 100 เยน) แต่บางร้านก็เขียนว่า ダイソ-(Daiso)
ก็เป็นร้าน 100 เยนเหมือนกันค่ะ เดินได้ไม่นานก็เดินมาถึงบ้านเคนจัง
ระแวกนั้น มีพื้นที่ที่เป็นนาค่อนข้างเยอะนะคะ ระแวกบ้านแถวนั้นลักษณะเหมือนรีสอร์ทเลย
สวย น่ารักไปหมด ทางเดินก็มีบางอย่างที่ที่เป็นเนินขึ้นภูเขา คุณแม่ของเคนจังคอยดูแลทุกอย่างเลย
ตั้งแต่เรื่องเปลี่ยนรองเท้า เป็น slipper ในบ้าน อธิบายวิธีใช้ห้องน้ำ
สุขา กระทั่งชุดนอน ยาสีฟัน (เกรงใจมากค่ะ เธอดีเกินบรรยาย)
ก่อนจะไปอาบน้ำคุณแม่บอกให้มาทานเค้กที่ซื้อมาให้ก่อนพร้อมชาเขียว
ร้อนๆ (โห ดูแลยิ่งกว่าลูกอีกค่ะ) เธอพาไปดูทุกห้องในบ้าน มีทั้งส่วนที่เป็นห้องตาตามิ
ประดับด้วยตุ๊กตา ซามูไร และตุ๊กตาผู้หญิงในชุดกิโมโน ที่ซื้อมาประดับตอนเคนจังกับอันริจัง
อายุ 3-5-7 ค่ะ ส่วนอื่นก็ทันสมัยมาก เกือบทุกอย่างมีระบบ computerized
ค่ะ เช่นเครื่องทำน้ำร้อนในอ่างห้องสุขา ตู้เย็น เครื่องล้างชาม วันนี้ยิ่งดึกยิ่งหนาวค่ะ
ทางบ้านยกห้องของเคนจังให้นอนพรุ่งนี้ เคนจังจะพาไปเที่ยว แล้วค่อยกลับโตเกียวตอนเย็นๆ
ค่ะ
|
|
