|
2
เมษายน 2547
|
วันนี้ตื่นเกือบบ่ายโมงแน่ะ สงสัยเป็นเพราะเหนื่อยจากเมื่อวาน (ข้ออ้างค่ะ
แหะๆ) เพื่อนเกาหลี 2 คนชื่อ ซูจี และ Retina ชวนไปเดินช้อปปิ้ง ซื้อมือถือ
และก็ของใช้จำเป็นอื่นๆ จากนั้นก็จะไปไปรษณีย์กัน ซือไม่ได้ซื้อมือถือเองหรอกนะคะ
ที่เค้าชวนก็เพราะเห็นว่าซืออยากไปไปรษณีย์เหมือนกัน ร่วมทางกันไปได้
อุณหภูมิวันนี้ต่ำสุด 10 องศาเซลเซียส สูงสุด 21องศาค่ะ อากาศก็ถือว่าเย็นสบายมากค่ะ
เพราะเมืองไทยอุณหภูมิ 36 องศาขึ้นไป แถมยังเหนียวอบอ้าวอีกด้วย
พออาบน้ำเสร็จก็เดินจากหอพักไปที่โรงเรียนเพื่อใช้คอมพิวเตอร์ส่งข่าวคราวหาทางบ้านก่อน
ด้วยความที่ต้องรอนาน ซือก็เลยบอกให้เพื่อนเกาหลีทั้ง 2 คนไปกันเลยไม่ต้องรอ
ประมาณ 3 โมงเย็นกว่า ๆ ซือก็เดินไปรอบ ๆ บริเวณโรงเรียนและแถวหอพัก
มีโอกาสเข้าไปไหว้พระที่วัดโคเอนจิ ซึ่งเป็นวัดขนาดไม่ใหญ่มาก ข้างในสงบร่มรื่นเห็นต้นซากุระเรียงราย
อยู่แต่ไม่มากนัก รู้สึกสงบใจบอกไม่ถูกค่ะ ที่ญี่ปุ่นถ้าอยู่ในเมืองกับอยู่ในเขตวัด
ความรู้สึกจะเป็นคนละอย่างกันเลยนะคะ ในเมืองจะจอแจเสียงดัง ส่วนในเขตบ้านก็จะเงียบหน่อย
แต่ในวัดจะรู้สึกเหมือนได้รับการขัดเกลาจิตใจให้นิ่งขึ้น (จริงๆ นะคะ)
ตอนไหว้ที่จุดต่างๆ ซือก็ นะโม ตัสสะ ไปตามประสาคนไทยค่ะ
หลังจากออกมาก็ไปที่ศาลเจ้าเล็กๆ แห่งหนึ่ง ไม่ทราบชื่อนะคะ เพราะภาษาญี่ปุ่นยังไม่แข็งพอที่จะอ่านตัวคันจิได้
(ลืมจดมาด้วยค่ะ) ที่นี่จะมีพระที่อุ้มเด็กอยู่ บริเวณในศาลาจะมีพวกขนมวางเอาไว้
คิดว่าน่าจะเป็นเทพที่คอยปกปักษ์รักษาเด็ก ๆ ให้สุขภาพแข็งแรง ส่วนศาลาอื่น
ๆ มองไม่เห็นภายใน แต่ส่วนใหญ่จะมีตุ๊กตาปูนปั้นรูปแมวเล็ก ๆ อยู่ด้านหน้า
พร้อมทั้งกระดิ่งให้สั่น ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นเทพอะไร ก็ไหว้ขอให้เดินทางไปที่ต่างๆ
โดยปลอดภัยไม่หลงค่ะ (กลัวมาก)
เวลา 4 โมงเย็น ออกมาจากศาลเจ้านี้ได้ไม่นาน ก็ตัดสินใจหยิบแผนที่ออกมากาง
เลือกไปเดินที่ถนน ทาเคชิตะ บริเวณใกล้ๆ กับสถานี JR ฮาราจูกุค่ะ ใช้เวลาเดินทางประมาณครึ่งชั่วโมง
ก็ถึง บรรยากาศของร้ายขายของแหล่งวัยรุ่น แถวนั้นน่ารักมากๆ ผู้คนส่วนใหญ่ก็เป็นพวกวัยรุ่นแต่งตัวเก่ง
ๆ กันซะจนเด็กแถวสยามบ้านเราอายม้วนไปเลยค่ะ ถนนนี้ค่อนข้างยาวและมีร้านขายของเต็มทั้งชั้นบนและชั้นล่าง
บางทีก็เป็นร้านในชั้นใต้ดิน ทุกร้านจะแต่งตามคอนเซ็ปท์ของเจ้าของร้านเอง
มีอยู่ 2-3 ร้านที่น่าสนใจ ร้านแรกเป็นร้านคอนเซ็ปท์ COCA-COLA ค่ะ
ในร้านจะตกแต่งด้วยสีแดงและลาย COCA-COLA ทั้งหมด ของที่ขายก็จะเป็นแก้วลายโค้ก
ที่เขี่ยบุรี่ลายโค้ก ขนม ลูกอกรสโค้ก เสื้อลายโค้ก ฯลฯ ค่ะ ร้านที่สองก็เป็นร้านเสื้อผ้าสไตล์แหววๆ
หวานๆ เน้นลูกไม้ จุดเด่นของร้านนี้คือจะขายถุง Happy Bag ราคา 4,095
เยน ใส่อะไรเท่าไหร่ก็ได้ โดยไม่ให้ของมันล้นออกมา (คิดว่าใส่เสื้อได้ประมาณ
3 ตัวอย่างมากค่ะ) แต่คนก็ให้ความสนใจกันมากเลย สงสัยจะเป็นเพราะว่ามันท้าทายดีมั้งคะ
ร้านสุดท้ายที่น่ารักมากคือ ชื่อ Mother Garden ค่ะ ด้านหน้าเป็นรูปหมาพันธุ์ในหนัง
Legally Blonde อะค่ะ (จำไม่ได้) ข้างในก็จะมีขายเสื้อผ้าหมาคอนเซ็ปท์ฤดูใบไม้ผลิ
พวกลายดอกไม้ ใบไม้ อาหารหมา โซ่จูงหมา และพวกอุปกรณ์ดูแลน้องหมาอย่างอื่นอีกเพียบ
รู้สึกว่า เจ้าของร้านจะให้คำแนะนำเรื่องการดูแลหมาให้กับลูกค้าด้วยค่ะ
เห็นบางคนยืนคุยกันนาน ท่าทางสนุกสนานมาก บริเวณถนนทาเคชิตะนี้ จะมีร้านขายเสื้อผ้าสไตล์
hip – hop พอสมควรค่ะ
อีกอย่างหนึ่งที่เป็นนิยมคือ เครปค่ะ ร้านเครปที่เจอประมาณ 4 -5 ร้าน
ทุกร้านจะมีคนเข้าแถวต่อคิวซื้อเครป ประมาณ 10 คนอยู่ตลอดเวลา เดินไปไหนก็เห็นแต่คนกินเครป
เลยต้องลองว่าเป็นไงซะแล้ว ร้านที่ลองซื้อชิมชื่อ Marion crepe ซื้อเครปที่มีตัวคาตาคานะกำกับค่ะ
(อ่านคันจิไม่ออก) ストロベリー チ-ズ (สตรอเบอรี่ชีส) 350 เยน เป็นแยมสตอเบอรี่
กับครีมรสชีส อร่อยเหาะจริง ๆ อันอื่นก็ราคาแพงกว่านี้ เช่น ใส่สตรอเบอรี่
ครีม ไอติม ราดช็อคโกแลต โรยน้ำตาลสีหน้าแปลก ๆ ราคาประมาณ 550 เยนค่ะ
เดินถนนทาเคชิตะ ประมาณ 2 ชั่วโมงกว่าก็นั่งรถไฟกลับบ้าน ที่นี่เด็กต้องยืนค่ะ
ไม่เห็นมีใครลุกให้นั่งสักคน ผู้ชายเกือบทุกคนที่ทำงานบริษัทจะใส่สูทสีเข้ม
เท่มาก ถ้าเป็นวัยไม่เกิน 30 ก็จะทำผมยุ่งๆ ชี้ๆ ค่ะ (ถ้าเป็นเมืองไทย
คงต้องโดนว่า ว่าไม่เรียบร้อยแน่เลย) ขากลับก็หลงเล็กน้อย แต่ก็หาทางกลับมาได้ไม่ยากค่ะ
(สงสัยเป็นเพราะเทพเจ้าที่ไปไหว้มาตอนกลางวัน ดลบันดาลให้สาวน้อยใสซื่อเดินทางได้อย่างราบรื่นค่ะ
แหะๆ ) เมื่อวานพยากรณ์อากาศบอกว่าวันนี้ฝนจะตก แต่ไม่เห็นตกเลย (ทำเอาเสื่อมศรัทธาเล็กน้อย
เพราะได้ยินมาว่าที่นี่พยากรณ์อากาศแม่นมาก)
สำหรับวันนี้การเดินทางก็จบเพียงเท่านี้ค่ะ ต้องนอนเอาแรงก่อน พรุ่งนี้วันเสาร์
จะเดินทางไปเยี่ยมเพื่อนที่ Toshiki ค่ะ
ซือ... |
|
