บันทึกประจำวันของนักเรียน Jeducation Center ซึ่งได้รับทุน Jeducation ไปเรียนภาษาที่ญี่ปุ่น 1 เดือน

22 เมษายน 2547 วันนี้อากาศสบายๆ ค่ะ ใส่เสื้อยืดตัวเดียวได้แล้ว เสื้อที่ซือเอามาตัวนี้ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ที่จะให้มีภาษาไทยทั้งหน้าและหลัง ตอนจัดกระเป๋าก็ไม่ได้มองด้วย ด้านหน้าเขียนว่า “รับสมัครคนเลี้ยง วุฒิปริญญาตรี” ส่วนด้านหลัง ก็ “ติดต่อที่นี่ด่วน!” (มีคนให้มาค่ะ) เป็นเรื่องยุ่งยากมาก เอาพอสมควรเวลามีคนเดินเข้ามาถามว่านี่ภาษาอะไร ภาษาไทยเหรอ? แปลว่าอะไรล่ะ วันนี้ rewind ไปไม่ต่ำกว่า 10 รอบค่ะ คนที่ซือไม่เสียเวลาอธิบายให้เข้าใจมากก็ Takai sensei ค่ะ เธอเดินเข้ามาถามเลยว่า อืม..ไอ้ที่เขียนข้างหลังอะมันแปลว่าอะไรเหรอ “ระ..ระ..รัย..ส..หมะ....สะหมัก.” (ขำดีค่ะ แต่ก็อธิบายจนเข้าใจจนได้) นอกจากความนิยมในการตั้งชื่อร้านขายของ ของตัวเองโดยใช้ภาษาอังกฤษแล้วยังมีสไตล์การทำอาหาร ผลิตภัณฑ์ ที่ใช้ชื่อภาษาอังกฤษด้วยนะคะ ดูเหมือนว่าที่นี่คนจะนิยมอะไร ๆที่มาจากตะวันตกมากเหมือนักน ซือได้ยินว่า เค้ามองว่าประเทศตัวเองเจริญแล้ว เหนือกว่าชาติอื่นๆ ในเอเชีย ยกตัวเองออกจากคำว่า “เอเชีย” ก็จริงนะคะ 2-3 วันนี้ซือไปเดินที่ซุปเปอร์แล้วก็แฟมิลี่มาร์ทบ่อย จะเห็นแคมเปญโฆษฆณา “アジア.タイ มีรูปผู้หญิงหน้าไทยสวยๆ พนมมืออยู่ราคาก็แพงกว่า ชูครีมธรรมดา 30 เยน แต่ว่าทำไมไม่เห็นของค่ะ ขายไปหมดเกลี้ยงเลย อยากเห็นจัง อยากรู้ว่าทำไมถึงได้นิยมซะขนาดนั้น คือ ประเทศ “อาเจีย” ในสายตาคนที่นี่คงจะเป็นอะไรที่ลึกลับ น่าสนใจ อาหารรสชาติเข้มข้น แปลกใหม่มากๆ มั้งคะ (หงุดหงิดเล็กน้อย....แล้วไอประเทศที่ชั้นยืนอยู่เนี่ย มันอยู่ในทวีปเอเชียรึเปล่าวะ?!) อืม แต่ถ้ามองอีกแง่นึงก็อาจเป็นไปได้ว่าที่นี่ถ้ามีแคมเปญหรืออะไรก็ตามใหม่ๆ ออกมาเนี่ย ก็บ้าเห่อ แห่ก็ซื้อมาลองซะหมดมากกว่า ก็ไม่รู้ค่ะ พรุ่งนี้มีสอบไวยกรณ์ประจำอาทิตย์ ครั้งที่ 3 ค่ะ ป่านนี้ก็ 2 ทุ่มแล้ว ต้องรีบไปทบทวนแล้วค่ะ おやすみなさい　 ซือ

กลับหน้าหลัก Seu's diary

อ่านบันทึกวันต่อไป

รู้จัก Inter-Cultural Instiute of Japan

jeducation.com ชั้น 23 อาคารลิเบอร์ตี้สแควร์ ถ.สีลม บางรัก กทม.10500 โทร.0-2267-7726